TIP FAKÜLTESİ ÖĞRENCİLERİNİN YENİDOĞAN İŞİTME TARAMA PROGRAMI VE REHABİLİTASYON SÜRECİ KONUSUNDAKİ FARKINDALIKLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ
1Özel Kulak Burun Boğaz Muayenehanesi, Kulak Burun Boğaz, Gaziantep, Türkiye2Gaziantep Üniversitesi, Kulak Burun Boğaz Anabilim Dalı, Gaziantep, Türkiye Giris ve Amaç: Yenidoğan işitme tarama programlarının başarısı sağlık profesyonellerinin bilgi ve farkındalık düzeyiyle yakından ilişkilidir. Bu çalışmada, tıp fakültesi öğrencilerinin yenidoğan işitme tarama programı ve rehabilitasyon sürecine ilişkin bilgi ve farkındalık düzeylerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Materyal ve Metod: Bu kesitsel çalışmada, tıp fakültesi öğrencilerinin yenidoğan işitme tarama programına ilişkin farkındalık ve bilgi düzeyleri 23 soruluk bir anket ile değerlendirildi. Anket; demografik özellikler, aile ve çevre öyküsü, genel farkındalık, işitme kaybının nedenleri ve etkileri, erken tanı ve müdahale yaklaşımları, tutumlar, risk faktörleri ile eğitim ve deneyim durumunu kapsıyordu. Bilgi düzeyi, doğru yanıtlar üzerinden hesaplanan toplam bilgi puanına göre düşük, orta ve yüksek olarak sınıflandırıldı.
Bulgular: Çalışmaya yaş ortalaması 21,71 olan 328 tıp fakültesi öğrencisi dahil edildi. Katılımcıların %93,3’ü yenidoğan işitme taramasının gerekli olduğunu, %60,4’ü ise taburculuk öncesi yapılması gerektiğini belirtmiştir. Katılımcıların %68,3’ü akrabalık evliliğini, %84,1’i gebelikte geçirilen hastalıkları işitme kaybı için risk faktörü olarak tanımlamıştır. Erken tanı ve müdahalenin normal konuşma gelişimi sağlayabileceğini düşünenlerin oranı %49,1’dir. Katılımcıların %48,5’i yüksek bilgi düzeyine sahipti. Yenidoğan işitme taraması konusunda eğitim alan (p=0,018), ailede işitme kaybı öyküsü (p=0,012) ve çevresinde işitme taraması yaptıran birey bulunan öğrencilerin (p=0,001) bilgi puanları anlamlı olarak daha yüksekti. Ayrıca yaş ile bilgi puanı arasında pozitif yönde anlamlı korelasyon saptandı (p<0,001).
Sonuç: Tıp fakültesi öğrencilerinde yenidoğan işitme taramasına yönelik genel farkındalığı yüksek bulunmuş; ancak erken müdahale, uygulama süreçleri ve bazı klinik ayrıntılara ilişkin bilgi eksiklikleri belirlenmiştir. Bilgi düzeyinin sınıf, eğitim, yaş ve kişisel deneyim ile ilişkili olması, üstelik son sınıflarda görece azalması yapılandırılmış ve sürekliliği olan eğitim programlarının önemini ortaya koymaktadır.
Anahtar Kelimeler : Yenidoğan işitme taraması; İşitme kaybı; Tıp fakültesi öğrencileri; Farkındalık